Mustafa SüsTöreli Yazılar

Kendinden Helâllik İsteyen Nisan

Mustafa Süs

Kendinden Helâllik İsteyen Nisan
Dönüp baktığında geriye…
Geriye bakmaktan yorulan geçmeyen bir boyun ağrısı!
Hani var ya?
Geçmişin geçmemiş sancısı…
Düştüğünü görenlerin gözlerine görünmez olmuşsun!
Düştüğün yerlerde adın kalmış, sânın kalmış. Şanın gitmiş nereye gittiysen seninle!
Sanmış insanlar, sanmakla kalmışlar.
Sözüne kulak vermemişsin yağmurun, Nisan’ın, insanın!
Kendi sözüne de kulak asmamış, kendi sözlerini duvara asmamış kendini de aşmamışsın!
Kalbinde hiçlik çarpıntıları, çarpa çarpa ilerlemişsin kendi duvarlarına!
Yıkılana tutunmaya çalışırken, yıkılanın kalmışsın altında!
Altından kalbi olduğunu söyleyenlere de yer vermişsin sınırlarının dışında!
Yol vermişsin sonra!
Kendine kendi elleriyle çamurdan heykel dikenlerin kendine taptığını gördükçe yağmur duasına çıkmış rüzgârın da etkisiyle savrulan heykellerin yerle bir olduğunu görmezden gelmişsin.
Gelmişsin sen de kendi iradenle, iradeni iraden altına almaya.
Birkaç insan biriktirip içine, içinde bırakmışsın anahtarı da!
Kim ki yorulursa koyak olmuşsun, kim ki ağlarsa mendil, kim ki soğursa odun olup yanmışsın.
Yanlışsın demişsin sonra kendine.
Yanlışların çetelesini tutmuşlar, kendi yanlışlarının içinden çıkamayanlar.
Atlar uzağı temsil etmiş, nalları toprağı!
Nisan da senin kirpiklerini pınar eylemiş.
Hangi ağacın gövdesine yaşlanmışsan şehirde yıkılmış ağaç…
Dağlara çıkmışsın elinde ağacın dalıyla, dalına bir dayak arayarak!
Sökün etmiş yarınlar, dağların atlılarıyla bir olup.
Güneş yeşil rengiyle çoğaltmış çayırları; bulut sarı, pembe, mor rengiyle bezemiş vadileri.
Nisan’mış, insanmış kime ne?
Kayıp bir limana demirlemek istediğin geminin güvertesinde yokluğunu kutluyor yağmurlar.
Senin kendine ağdığından bîhaber hepsi.
İnsan kendinden helâllik alır mı diye sormuş usta Nisan’a…
İlk defa sormuş usta!
Nisan yağmuruyla cevap vermiş.
Kendi kulağıyla duymuş bunu usta!
Kimi kimsesi yokmuş ustanın, zaten ihtiyacı da yokmuş kimseye!
Nisan helâl ederse hakkını, usta da sen de mümbit bir yalnızlığa gark olacakmışsınız.
Öyle dediler dağlar arkasında…
M’S
1 İnsan ’26

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu